P2P is actually S+S

Panos Kontopoulos - 07/01/08

Περιμένοντας το Νίκο να ξεκινήσει να μιλάει για τα πράγματα που κοιτάμε και σχεδιάζουμε, είπα να ανεβάσω κάποια posts για συζητήσεις και σκέψεις που έκανα τον τελευταίο καιρό και για τα οποία με όλες τις τελευταίες αλλαγές δεν πρόλαβα να μιλήσω.

Είχα τις προάλλες λοιπόν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με το φίλο μου το Σπύρο γύρω από Peer To Peer Networks, τα πράγματα που τρέχουν αυτό το καιρό σε ερευνητικό επίπεδο αλλά και πρακτικές εφαρμογές τους.

Χωρίς φυσικά να είμαι ειδικός στο θέμα, κατάλαβα πολύ χοντρικά ότι τα P2P δίκτυα είναι η τεχνολογία που επιτρέπει το σπάσιμο ενός αρχείου π.χ. ενός video, σε πολλά μικρά τμήματα τα οποία καθώς χρησιμοποιούνται από διάφορους χρήστες, μπορούν και αποθηκεύονται τοπικά σε αυτούς, ώστε την επόμενη φορά που κάποιος ζητήσει το αρχείο αυτό να μπορεί να “σερβιριστεί” από τον καταλληλότερο κάθε φορά κόμβο του δικτύου ανάλογα με την απόσταση, το bandwidth ή άλλα ποιοτικά κριτήρια. Και τα πράγματα δείχνουν ότι μια τέτοια αρχιτεκτονική είναι η μόνη λύση για επεκτάσιμες, υψηλής διαθεσιμότητας resource sharing λύσεις, όπως είναι ας πούμε η παροχή streaming ή on demand video σε ένα μεγάλο αριθμό χρηστών. Και ότι σίγουρα τα κουτιά που χρησιμοποιούμε για να συνδεθούμε στο Internet ή τα TV setup boxes μας δε θα αργήσουν να αποκτήσουν δίσκο, μνήμη, processing power κλπ.

Σκεφτόμουνα λοιπόν ότι όλη αυτή η ιστορία δεν απέχει και πολύ από το όραμα για ένα κόσμο βασισμένο σε Software+Services,  και ότι τελικά τα workstation μας έχουν resources που είναι πολύτιμα για να τα αφήσουμε ανεκμετάλλευτα.

Είδες τελικά πως έρχονται και ταιριάζουν τα πράγματα ?


Διαβάστε ακόμη :

3 Comments »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Το “σπάσιμο” του αρχείου δεν είναι απαραίτητο σε ένα P2P.

    τελικά τα workstation μας έχουν resources που είναι πολύτιμα για να τα αφήσουμε ανεκμετάλλευτα.

    Τα workstations μας είναι εξαιρετικά δυνατές μηχανές (ειδικά αυτά που απευθύνονται σε gamers). Το ζήτημα είναι εάν κάποιος είναι διαθέσιμος να παραχωρήσει CPU time σε κάποιον άλλο, ειδικά στη γενική περίπτωση, δηλ. όταν δεν ξέρει ποιος χρησιμοποιεί τα resources του, ούτε το λόγο για τον οποίο τα χρησιμοποιεί.

    Comment by adamo — January 7, 2008 #

  2. @adamo, το φαντάζομαι, απλά νομίζω ότι το “σπάσιμο” βοηθάει απίστευτα στο scalability όλου του πράγματος ειδικά όταν τα μεγέθη των χρηστών ανεβούν σημαντικά, όσον αφορά το θέμα των permissions, φαντάζομαι τα λειτουργικά θα ενσωματώσουν κάποιες λειτουργίες sandbox για τέτοια πράγματα αν δεν το κάνουν ήδη. Πρέπει να το ψάξω παραπάνω, απλά θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αποφασίσουμε αν θα πάμε προς ολοκληρωτικά web based applications, ή όχι.

    Comment by panko — January 8, 2008 #

  3. Εάν θέλεις να έχεις μια αρχιτεκτονική που να υποστηρίζει το “σπάσιμο” τότε θα πρέπει να φροντίσεις πολύ περισσότερο για replication. Ένας κόμβος που σερβίρει ένα μη σπασμένο αρχείο είτε είναι “πάνω” είτε όχι. Το ίδιο και το αρχείο. Αυτό δεν ισχύει όταν είναι “σπασμένο” το αρχείο. Είναι καλύτερα να έχεις full-replication σε περισσότερους από ένα κόμβους.

    Comment by adamo — January 9, 2008 #

Leave a comment

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Powered by WordPress with GimpStyle Theme design by Horacio Bella.
Entries and comments feeds. Valid XHTML and CSS.