Rebajas

Panos Kontopoulos - 17/02/08

Ή αλλιώς Εκπτώσεις στα Ισπανικά.

Είναι η πιο συνηθισμένη λέξη που συναντά κανείς αυτές τις μέρες στους δρόμους και τα μαγαζιά της Γρανάδας, όπου βρίσκομαι από σήμερα το μεσημέρι στα πλαίσια ενός partner conference που διοργανώνει η Quest Software, η εταιρεία της οποίας τα προϊόντα αντιπροσωπεύουμε για την Ελλάδα μέσα από την iteam.

Φύγαμε νωρίς από την Αθήνα μαζί με τον Άγγελο - ο Άγγελος είναι ο Δ/νων σύμβουλος μας, το αφεντικό δηλαδή - σε ένα κρύο αλλά ασυννέφιαστο πρωινό, για να μάθουμε ότι έχει ξεκινήσει να χιονίζει για τα καλά στην Ελλαδα και το πιθανότερο αύριο να ξυπνήσετε στα άσπρα.

Διάφορες εκπλήξεις μας περίμεναν από νωρίς στο ταξίδι, με πρώτη και καλύτερη το γεγονός ότι συνταξιδεύαμε (καθόμουν ακριβώς δίπλα του στο αεροπλάνο) με τον αποχωε Σέρα Φερέρ. Πολύ ευγενικός και λιγομίλητος, επέστρεφε μαζί με τη γυναίκα του στη Μαδρίτη. (Δρανδάκη όπως καταλαβαίνεις έχασες τη μοναδική ευκαιρία να τον ρωτήσεις όλα αυτά που πάντοτε ήθελες και ποτέ δε μπορούσες)

Στη συνέχεια με τη βοήθεια του Άγγελου κατάλαβα τι σημαίνουν τα 3 είδη ανθρώπων που περιγράφονται στο “The Tipping Point”. Νομίζω ότι ο ίδιος συγκεντρώνει χαρακτηριστικά και από τα 3 είδη – connectors, mavens και salesmen – πράγμα πολύ σημαντικό στη δουλειά που κάνουμε και ελπίζω να μάθω κάποια πράγματα δουλεύοντας μαζί του Ούτε λίγο ούτε πολύ σε μια κατά τα άλλα κανονική ημέρα, κατόρθωσε να πέσει σε 4 γνωστούς του στο αεροδρόμιο ! Αν δεν είναι αυτός ορισμός της κοινωνικότητας …

Με τα πολλά προσγειωθήκαμε στη Μαδρίτη σε μια ηλιόλουστη ημέρα και στη συνεχίσαμε σε μια ακόμη πτήση 1 ώρας προς τη Γρανάδα. Δεν είχα ξαναπάει προς τα εκεί και είχα μεγάλη περιέργεια πως είναι ο νότος της Ισπανίας επηρεασμένος από την αραβική του ιστορία.

Στην αρχή ομολογώ ότι η Γρανάδα μας απογοήτευσε, χαρακτηριστικά όταν προσγειωθήκαμε νόμιζα ότι βρισκόμουν σ’ ένα επαρχιακό ελληνικό αεροδρόμιο, ενώ η διαδρομή από το αεροδρόμιο προς την πόλη είναι πολύ άσχημη χωρίς καθόλου τοπικό χρώμα.

Ολα άλλαξαν όμως όταν μπήκαμε στο κέντρο της Γρανάδας, η οποία χωρίς να πλησιάζει σε καμμία περίπτωση την ομορφιά της Βαρκελώνης, δίνει μια απίστευτη αίσθηση ζωντάνιας και κίνησης και μάλιστα προερχόμενη κυρίως από τους ντόπιους ανθρώπους και όχι τουρίστες.

Ολα τα λεφτά είναι ένας στενός δρόμος πίσω από την κεντρική πλατεία όπου βρίσκονται άπειρα μικρά μαγαζάκια που όλη μέρα σερβίρουν, μπύρα, κρασί και τάπας ενώ ο κόσμος που που πηγαινοέρχεται είναι όμορφος και ζωντανός.

Στο αυριανό πρωινό μας κενό λέμε να δούμε την Αλάμπρα, από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της περιοχής. Εις το επανιδείν λοιπόν.

Διαβάστε ακόμη :

• License to sell
• iteam new web site launched
• Ενα διαφορετικό δελτίο τύπου
• QuestSoftware 2008 KickOff. Ole!
• Επί του πιεστηρίου

1 Comment »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

1. Η Γρανάδα είναι πολύ ωραία πόλη, γεμάτη ζωή! Με πολλές “cervezas” που σου φέρνουν τζάμπα “tapas”!
   Αλλά ΜΗΝ ΠΑΤΕ ΑΛΑΜΠΡΑ!
   Και καλά από τα ωραιότερα παλάτια στον κόσμο κτλ…
   Μούφα παιδιά

   Comment by kbee — February 17, 2008 #

Leave a comment

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  Subscribe to my RSS feed