mentalblock.gr – Πάνος Κοντόπουλος » 2009

Διαχείριση της έλλειψης και της αφθονίας

Panos Kontopoulos - 15/11/09

Ένα κρύωμα (παλαιάς ή καινούργιας κοπής, δεν ξέρω τι ήταν) με έριξε στο κρεβάτι το Σ/Κ σε συνδυασμό με ένα απίστευτο πιάσιμο της μέσης μου, πράγμα που είχε και τα καλά του, αφού κατόρθωσα να τελειώσω ένα από τα πολλά μισοτελειωμένα βιβλία του κομοδίνου μου.

FREE ο τίτλος του, The future of a radical price ο υπότιτλός του, από τον Chris Anderson εκδότη του Wired και συγγραφέα του πολύ αξιόλογου The Long Tail.

Το βιβλίο πραγματεύεται το νέο οικονομικό μοντέλο του ΔΩΡΕΑΝ, ένα μοντέλο που υπάρχει και εφαρμόζεται στον πραγματικό μας κόσμο, έχει σχεδόν μονοπωλήσει το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων μας στο Internet, και μόλις τώρα ξεκινάμε να εξερευνούμε και να κατανοούμε τις πραγματικές του διαστάσεις και προεκτάσεις.

4 είναι οι πιο διαδεδομένες εφαρμογές του ΔΩΡΕΑΝ :

- Παίρνεις κάτι δωρεάν αλλά πληρώνεις για κάτι άλλο απαραίτητο και σχετικό με το πρώτο

- Κάποιος άλλος πληρώνει αυτό που απολαμβάνεις δωρεάν (βλ. διαφήμιση)

- Freemium, τα βασικά χαρακτηριστικά προσφέρονται δωρεάν και πληρώνεις για τα επιπλέον

- Προσφορά χωρίς κανένα οικονομικό αντάλλαγμα

Προφανώς δεν έχω σκοπό να περιγράψω όλο το βιβλίο, αξίζει κανείς να το διαβάσει ιδίως αν κινείται στο χώρο του Internet, αυτό που θα ‘θελα να μοιραστώ είναι ένα μικρό κομμάτι που αναφέρεται στην εμπειρία του συγγραφέα στη διαχείριση της έλλειψης αλλά και της αφθονίας – του διαθέσιμου χώρου – που βιώνει καθημερινά σαν εκδότης της έντυπης αλλά και της online έκδοσης του Wired.

Λέει λοιπόν, ότι προσπαθώντας να διαχειριστείς το διαθέσιμο χώρο των περιορισμένων σελίδων ενός εντύπου σε συνδυασμό με το κόστος πίσω από τη δημιουργία τους, πολύ γρήγορα μαθαίνεις ότι πρέπει να ξεκινάς λέγοντας όχι σε ότι σου προτείνουν ώστε να δέχεσαι τα πραγματικά ξεχωριστά. Επιπλέον επειδή οι αποφάσεις σου δεν έχουν επιστροφή λόγω της φύσης του μέσου, κάθε φορά πορεύεσαι με αυτές ελπίζοντας να ήταν οι καλύτερες.

Στον online κόσμο όμως όλα είναι διαφορετικά. Ο χώρος είναι (σχεδόν) άπειρος και ευμετάβλητος. Εκεί όλα ξεκινάνε από το “γιατί όχι”, έτσι κι αλλιώς το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι κάτι να μη διαβαστεί, όχι ότι έχει γίνει λάθος επιλογή. Κάθετι που δημοσιεύεται εκεί ανταγωνίζεται με την υπόλοιπη ύλη για να ανεβεί ή να κατέβει σύμφωνα με τις επιλογές των αναγνωστών και όχι σύμφωνα με τα κριτήρια ενός manager.

Εντάξει δεν είναι όλα τόσο απλοποιημένα και ξεκάθαρα, και στον online κόσμο πρέπει να διατηρείται ένα επίπεδο και εκεί υπάρχουν επιλογές που πρέπει να γίνουν, αλλά σίγουρα είναι διαφορετικός ο τρόπος διαχείρισής τους και πρέπει όλοι όσοι μεταβαίνουν από τον ένα κόσμο στον άλλο να το έχουν στο μυαλό τους.

Όπως λέει και ο συγγραφέας είμαστε καλοί στο να διαχειριζόμαστε την “έλλειψη” είτε σαν παραγωγοί είτε σαν καταναλωτές, πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουμε να μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε και την “αφθονία” πάλι είτε σαν παραγωγοί είτε σαν καταναλωτές.

Διαβάστε ακόμη :