mentalblock.gr – Πάνος Κοντόπουλος » Παύλος – Βασίλης

Παύλος – Βασίλης – Αναστάσης

Panos Kontopoulos - 03/07/10

Η αγάπη μου για τις μουσικές του Παύλου Παυλίδη είναι δεδομένη.

Τον παρακολουθώ πολλά χρόνια, προσπαθώ να μη χάνω τις εμφανίσεις του στην Αθήνα και τα CD του παίζουν συνέχεια στό αυτοκίνητο, στο iTunes, στο iPhone μου.

Στην τελευταία όμως συναυλία που έδωσε στο θέατρο του Βύρωνα (btw, πολύ όμορφος και προσεγμένος χώρος, πρώτη φορά ανέβηκα) είχα διπλή χαρά, μιας και είχα μαζί και τα 2 παιδιά μου, στην πρώτη τους συναυλία.

Ξέρεις όταν τα παιδιά σου ξεκινάνε να ακούνε τις δικές τους μουσικές, συνήθως είναι δύσκολο να βρεθούν κοντά σε αυτά που ακους εσύ. Κι αν γίνει, είναι γιατί εσύ “θα βάλεις νερό στο κρασί σου” μιας και συνήθως οι μουσικές της επόμενης γενιάς είναι δύσκολο να σε εκφράσουν. Προφανώς υπάρχουν και εξαιρέσεις με εκπληκτικά σύγχρονα κομμάτια, απλά μιλάω για τον κανόνα.

Κάνεις λοιπόν κάποιες απέλπιδες προσπάθειες να τους βάλεις να ακούσουν αυτά που σ΄αρέσουν ελπίζοντας κάποια στιγμή κάτι να τους πουν. Συνήθως αυτό που συμβαίνει είναι να οδηγείς ακούγοντας από το CD του αυτοκινήτου τη μουσική σου και στο πίσω κάθισμα με τα ακουστικά στα αυτιά να ακούνε τέρμα τα δικά τους τραγούδια από τα MP3 τους.

Όταν λοιπόν έρχεται κάποια στιγμή που πηγαίνεις μαζί τους σε μια συναυλία με μουσικές που αρέσουν κυρίως σε σένα και τους βλέπεις να περνάνε καλά, να σιγοτραγουδάνε τα κομμάτια, να κατεβαίνουν από τις κερκίδες μπροστά στη σκηνή για να χορέψουν, κάτι παθαίνεις. Και νομίζω ότι το ίδιο θα αισθανόταν κι ο Παύλος αν έβλεπε 2 γενιές να ακούνε τη “Σιωπή” και να τραγουδάνε τους στίχους του.

Μικρή γεύση από το “Μόχα” για να σας βάλω στο κλίμα.