Πέμπτη πρωί.
Το ραντεβού είχε κλειστεί μέρες πριν.
Δεν ήξερα την περιοχή και δυσκολεύτηκα να βρω parking.
Η συνάντηση ξεκίνησε χαλαρά.
Είχαμε ξαναβρεθεί με τη marketing manager της εταιρείας και υπήρχε επαφή.
Πρώτη φορά έβλεπα και το διευθυντή της.
Συζητήσαμε για το web site που ετοιμάζονταν να βγάλουν στον αέρα.
Είχαν ξεκινήσει να το δουλεύουν πριν μιλήσουμε και αποφάσισαν να το ολοκληρώσουν με την άλλη εταιρεία.
Μου έδειξαν κάποια layouts και με ρώτησαν πως μου φαίνονταν.
Κράτησα συνειδητά μια πολύ χαμηλών τόνων στάση, δεν άντεξα να μην πω 2-3 πράγματα, αλλά γενικά δεν ήμουν πολύ αρνητικός.
Αν και το ήθελα.
Στο κάτω-κάτω της γραφής αυτή η ιστορία έχει πάντα 2 όψεις, μια του προμηθευτή και μια του ίδιου του πελάτη που πρέπει να μάθει τι θέλει και να το ζητά.
Αλλά όταν το είδα ζωντανό δεν άντεξα.
Stock images που έπιαναν όλη τη σελίδα και έφευγαν κυνηγημένα κάθε 5 δευτερόλεπτα.
Μενού που προσπαθούσες να πετύχεις καθώς έτρεχε να αποφύγει το ποντίκι σου σαν διάολος.
Κείμενα που χάνονταν πίσω από καλλιτεχνικά scroll bars που ανάθεμα ποιος θα τα ανακαλύψει.
Φεβρουάριος 2012. Δεν μπορεί να ονομάζεσαι web agency και να δημοσιεύεις μια τέτοια δουλειά, ρε φίλε.
Κάνε κάτι άλλο.
Κάτι που ξέρεις καλύτερα.
Δεν ξέρω πόσα πήρες γι΄αυτό αλλά δεν με νοιάζει, ας ζήταγες περισσότερα. Ας έλεγες όχι!
Είναι κρίμα για όλους μας.
Για τον πελάτη, για την επικοινωνία, για το μέσο, αλλά και για όλους εμάς.
Που προσπαθούμε να πείσουμε τον κάθε πικραμένο επιχειρηματία ότι το Internet μπορεί να τον βοηθήσει να επικοινωνήσει.
Ότι το όμορφο design, το να βρεις την πληροφορία εκεί που πρέπει, και να μπορείς να τη διαβάσεις είναι σημαντικά.
Και μάλλον πρέπει να τα πληρώσει λίγο παραπάνω από όσο νόμιζε.
Γιατί μάλλον θα του επιστρέψουν πίσω τα λεφτά που έδωσε.
Και μετά ξεκίνησα να μιλάω μαζί τους για το τι κάνουν.
Ποιοι είναι οι πελάτες τους, τι αυτοκίνητο οδηγούν, πως είναι διακοσμημένο το σπίτι τους και που πηγαίνουν διακοπές.
Ποιος αποφασίζει αν θα αγοράσουν τις υπηρεσίες τους.
Ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας, ο Marketing Manager, ή οι (κατά πολύ μεγάλο ποσοστό γυναίκες) γραμματείς τους.
Χαμογέλασαν.
Δεν τους είχαν ρωτήσει τέτοια πράγματα.
Αυτοί όμως τα κάνουν ήδη. Έτσι μελετάνε τον πελάτη τους.
Έτσι τον προσεγγίζουν.
Έτσι όμως πρέπει να σχεδιαστεί και το web site σου.
Έχοντας όλα αυτά στο μυαλό μας.
Γιατί κάθε φορά που εσύ ή ο πωλητής σου φεύγει από τον πελάτη σου, εκείνος κατά 89% (100% αν είναι στο εξωτερικό) κάνει ένα πράγμα: Ανοίγει τον υπολογιστή του και πηγαίνει στο site σου.
Και έχεις ακριβώς 5 δευτερόλεπτα να τον πείσεις ότι είσαι αυτός που του είπες.
Είμαι χαρούμενος.
Μπορεί να δουλεύουμε τον διπλάσιο χρόνο και να αμοιβόμαστε με τα μισά χρήματα από ότι πριν 2 χρόνια (αυτά είναι σίγουρα τα κακά νέα), αλλά είμαστε σε μια δουλειά που:
- Δεν μπορείς να βαρεθείς με τόσα ενδιαφέροντα και καινούργια πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά σε όλο τον κόσμο γύρω από αυτήν, και
- Με τις τόσες πολλές ευκαιρίες που υπάρχουν εκεί έξω από επιχειρηματίες και εταιρείες που δεν έχουν δει ούτε το 2% από όσα μπορεί να κάνει το Internet γι΄αυτούς.
Και κάτι τελευταίο.
Μη με παρεξηγήσετε, δεν την έχουμε ψωνίσει τόσο πολύ (ακόμα) στη Wedia αλλά κοιτώντας τα case studies της FI δε μπορεί, σου ΄ρχεται να βάλεις τα κλάματα. Δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι υπάρχουν πελάτες που καταλαβαίνουν τι σημαίνει white space, που κάποιος τους μελέτησε σε βάθος και πρότεινε όλα αυτά που βλέπετε εκεί και που μάλλον τους βοηθάνε να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ έχω αρχίσει να βλέπω τα HTC με άλλο μάτι, έχοντας ξοδέψει λίγη ώρα στο site τους.
Το post αυτό γράφτηκε δουλεύοντας για πρώτη φορά στο IA Writer που αν και το έχω αγοράσει εδώ και καιρό δεν είχα αξιωθεί να το χρησιμοποιήσω. Με βοήθησε αρκετά να συγκεντρωθώ, κάτι όχι τόσο εύκολο πια. Highly recommended.
One Comment
Το case study της HTC που κάνεις link, ξεφεύγει. Πραγματικά!