Τάξη και ασφάλεια!

Κάθε φορά που συμβαίνει μια καταστροφή σαν κι αυτή της Ιαπωνίας, δεν μπορώ με τίποτα να φανταστώ πως τα πράγματα μπορούν να ξανάρθουν στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς, ποιος θα καθαρίσει όλο αυτό το χάος που έχει προκληθεί.

Από την άλλη μεριά κατά καιρούς σκέφτομαι ότι δεν μπορεί, άνθρωποι σαν κι εμάς με συνεργεία, γερανούς και φτυάρια θα συμμαζεύουν κάθε μέρα κι από κάτι. Κάθε μέρα θα χτίζουν κι από κάτι, μέχρι να ξαναγίνουν τα πράγματα όπως ήταν.

Γι’ αυτό χάρηκα όταν έπεσα πάνω στις φωτογραφίες που δείχνουν την πρόοδο της αποκατάστασης σε μέρη της Ιαπωνίας που πλήγησαν από το τσουνάμι, δείτε τις κι εσείς και είμαι σίγουρος ότι θα αισθανείτε λίγη αισιοδοξία.

http://blogs.sacbee.com/photos/2011/09/japan-marks-6-months-since-ear.html

earthquake_combo_photos_10


Διαβάστε ακόμη :

Σας θυμίζει κάτι ?

Απίστευτη απεικόνιση της ελληνικής πραγματικότητας του δημοσίου από την μάλλον “κοντινή” μας Ισπανία.


Διαβάστε ακόμη :

Blogging and partying

Διάβαζα για μια ακόμη φορά με πολύ ενδιαφέρον για τον επερχόμενο θάνατο του blogging και την άνθηση των υπηρεσιών που σου δίνουν τη δυνατότητα για micro μετάδοση της καθημερινότητάς σου και των σκέψεων σου (π.χ. twitter, facebook) κάτι που γενικά πιστεύω ότι έχει μια βάση και ήδη το βιώνουμε και στην Ελλάδα. Μια ματιά στη δεξιά στήλη των τελευταίων μου posts θα σας βοηθήσει :-)

Θα κάνω μια μικρή παρένθεση για κάτι που φαινομενικά μοιάζει άσχετο αλλά νομίζω ότι συνδέεται με κάποιο τρόπο με όλη αυτή την τάση να καταναλώνουμε ολοένα και περισσότερο μικρότερες σε όγκο πληροφορίες αλλά περισσότερες σε ποσότητα.

Βρέθηκα σε ένα αποκριάτικο party το Σάββατο όπου πραγματικά μου έσπασαν τα νεύρα αφού ο DJ που είχε προσληφθεί δεν άφησε κανένα τραγούδι να παίξει πάνω από μερικά δευτερόλεπτα. Πάνω που έπαιρνες την απόφαση να σηκωθείς να το χορέψεις κι άρχιζες να κουνιέσαι, να σου κι άλλαζε. Μιλάμε για δευτερόλεπτα. Δε ξέρω αν πάντοτε οι DJs αφιέρωναν τόσο λίγο χρόνο σε κάθε τραγούδι εγώ πάντως θυμάμαι σαν χτες να χορεύω τα 9 λεπτά του Epitaph αγόγγυστα :-) Δεν μπορεί κάποια σχέση πρέπει να έχει το γρηγορο-μπούχτισμα των τραγουδιών με το αντίστοιχο των πληροφοριών που καταναλώνουμε στο Internet.

Επιστρέφω στο άρθρο για να σταθώ σε μια πολύ σημαντική παράμετρο που θίγει: Δεν έχει πολύ σημασία να συζητάμε αν ο θάνατος του blogging και γενικότερα του μεγάλου κειμένου ή της είδησης ισχύει ή όχι, σημασία έχει να προσαρμοστούμε σ’ αυτό σαν παραγωγοί αλλά και και marketers παράγοντας υλικό που θα απευθύνεται ταυτόχρονα στη γενιά των 140 χαρακτήρων αλλά και στη γενιά της εφημερίδας.

For the marketers among us, we need to be prepared for all eventualities in this scenario. Which means the need to cater to the attention-starved while still supporting more in-depth content that conveys a deeper meaning with more context. For example, this would mean creating catchy headlines and could entice views of blog posts or videos. It would also mean creating shareable and embeddable pieces of content within those other formats – content that can live on its own and effectively convey your message.

Κι επειδή σήμερα που πήρα την απόφαση να γράψω ένα post μετά από πολύ καιρό, σημαντικό ρόλο έπαιξε το χιόνι που έπεσε στην Αθήνα μας, να και μια φωτογραφία να το θυμόμαστε.

IMG_0353.png

Διαβάστε ακόμη :

10.10.10 10:10

Ο “δικός μας” Δημήτρης Κανελλόπουλος έτρεξε ένα μικρό project καλώντας φίλους και γνωστούς να μοιραστούν μέσα από το Facebook μια στιγμή από το χρόνο τους, μια ιδιαίτερη στιγμή, κι αυτός τις μάζεψε όλες μαζί σε κάτι που θα μας θυμίζει τι συνέβει στις 10:10 στις 10.10.2010.

Open publication – Free publishingMore photography

Διαβάστε ακόμη :

Crowdsourcing radio!

Melodia_melllogo1Το πήρα λίγο αργοπορημένα είδηση αλλά το Σ/Κ το ευχαριστήθηκα.

Μιλάω για την προσπάθεια που έτρεξε το ραδιόφωνο του ΜΕΛΩΔΙΑ να βάλει τους ακροάτες του ενεργά στο παιχνίδι.

Ζήτησε να στείλουν τα 20 καλύτερα τραγούδια τους σε μια playlist που κάποιοι από αυτούς την παρουσίασαν ζωντανά μαζί με τους παραγωγούς του Μελωδία.

Αν εξαιρέσεις ότι ο Αγγελάκας, ο Παυλίδης και κάποιοι άλλοι μονοπώλησαν το ενδιαφέρον και τα πλατώ και το γεγονός ότι τα χαρούμενα τραγούδια που ακουγόντουσαν στη διάρκεια της ημέρας ήταν πραγματικά ελάχιστα, νομίζω ότι ήταν από τα πιο φρέσκα πράγματα που άκουσα τελευταία στο ραδιόφωνο. Μερικά από τα παιδιά που ακούστηκαν ήταν πραγματικά φοβερά, έτρεξε εκπομπή με τηελφωνική σύνδεση με μια κοπέλα που βρισκόταν στην Αγγλία, κάποια άλλη ήταν ομαδική προσπάθεια με 2-3 άτομα στο studio, πάρα πολύ καλές στιογμές.

Ελπίζω να συνεχιστεί το πείραμα.


Διαβάστε ακόμη :

Powered by WordPress with GimpStyle Theme design by Horacio Bella.
Entries and comments feeds. Valid XHTML and CSS.